sokhanrani
درباره سایت
آخرین مطالب
- جایگاه لعن و سب غاصبین حق علی و اولادش علیهم السلام (بخش اول)
- پروردگارا شاکرم که رافـضــی هستم
- داستانک های طلبگی
- انتقاد حجة الاسلام رسول جعفریان به دکتر عباسی
- انتقاد استاد رسول جعفریان از حاج آقا علیرضا پناهیان
- به گزارش شیعه آنلاین وهابی ها قبر حضرت زهرا (س) را پیدا کردند!
- خاطره ای شیرین از واعظی درباره همسران امام حسین ع
- خاطــــــره ای که یادآور خاطراتی بسـیـار برایـمـ بود ولی افـــســـــــــــوس
- نگاهى به شخصیّت عایشه لطفا با دقت بخوانید
- تعرض به پایگاه قدرت شیعه در نجف
امکانات وب
چرا مناظره علاّمه حسینابن عبدالصمد عاملی (پدر شیخ بهائی) با عالم سنّی را نقل میکنمراستش را بخواهید چند شب قبل در کلوب یه بحثی بین چند تا از رفقا درباره لعن خلفا مطرح شد که میگفتن چون آقا گفته وحدت بین شیعه و سنی را باید رعایت کرد بنابراین دیگر به هیچ عنوان نباید لعن غاصبین حق امیرالمومنین و خلفای ظالم و مبغمض خداوند را در مجلس و اماکن عمومی گف
در آینده مشروع استدلالات را نقل میکنم با جواب هلی ذر حد بضاعت خقیر
ولی احساس کردم برخی از دوستان اصلا هیچ اطلاعی از تبری و جایگاه عظیم آن در تفکر شیعی ندارند لذا این مناظره که درین ضمینه بسیار خوب اعتقادات ناب شیعه از زبان عالمی عارف و فقیه و فیلسوف همچون والد شیخ بهایی بیان شده را نقل میکنم تا اول با یه سری از اصول اولیه تفکر شیعی رفقای عزیزم آشنا گردند تا بعد ان شا<الله به اصل بحثمون بپردازیم
این مناظره در شهر حلب بین یكی از علمای هوشمند سنّی با پدر بزرگوار شیخ بهائی، صورت گرفت كه پس از
گفتگو، دانشمند سنّی حنفی گفت: من یك سؤال دارم و آن این كه نظر شما دربارة سبّ (ناسزاگوئی) به اصحاب
بزرگ پیامبرـصلّی اللّه علیه وآلهـ چیست؟، آنان كه آن حضرت را با اموال و جانهای خود، یاری كردند، و با
شمشیرها و مجاهدات خود، شهرها و بلاد را تحت حكومت اسلام آوردند، مثلاً فتوحاتی كه در عصر
عمربنخطّاب، تحت رهبری او رخ داد، در عصر هیچیك از خلفاء، رخ نداده است كه انكارناپذیر است، چنانكه
قدرت و شكوه و قاطعیّت او را نیز نمیتوان انكار نمود، و من وقتی كه به دلائل شما توجّه میكنم، میبینم
صحّت عقیدة تشیّع، بسیار روشن و نیرومند است، ولی وقتی كه مذهب شما را مینگرم كه به ناسزاگوئی اصحاب
بزرگ پیامبرـصلّی اللّه علیه وآلهـ، و پیشیگیرندگان به اسلام و مقرّبان در حضور آن حضرت،صحّه گذاشته ...
مییابم كه این كار، نادرست است، و از همین راه میفهمم كه مذهب شما (تشیّع) مذهب نادرست میباشد.
حسین: در مذهب ما چنین دستوری نیست كه ناسزا گوئی به اصحاب پیامبرـصلّی اللّه علیه وآلهـ واجب باشد،
بلكه عوامالنّّاس، به آنها ناسزا میگویند، ولی در میان علمای ما هیچكس فتوای به وجوب سبّ آنها را
ندادهاست، كتابهای فقهی آنها در دسترس است،هرگز چنین دستوری در آنها دیده نمیشود.
آنگاه سوگندهای مؤكّد و شدید برای او (دانشمند حَنَفی) یاد كردم، كه اگر كسی هزار سال در مذهب
اهلبیت ـعلیهم السّلامـ (مذهب تشیّع) زندگی كند و ولایت اهلبیتـعلیهم السّلامـ را بپذیرد، و از دشمنان
آنها بیزاری جوید، و هرگز به صحابة پیامبرـصلّی اللّه علیه وآلهـ ناسزا نگوید، خطاكار نیست، و در ایمان او
قصوری نخواهد بود.
دانشمند حنفی وقتی كه این سخن را از من شنید، چهرهاش گشوده شد و اظهار شادی كرد، چرا كه سخن مرا
تصدیق نمود.
در این هنگام به او گفتم: وقتی كه در نزد تو، فزونی و برتری علم اهلبیت پیامبرـصلّی اللّه علیه وآلهـ و مقام
اجتهاد و عدالت و برتری آنها بر سایرین، ثابت شد، پس آنها سزاوارتر به پیروی هستند، بنابراین از آنها
پیروی كن.
دانشمند حَنَفی: گواهی میدهم كه من پیرو آنها هستم، ولی به صحابة رسول خداـصلّی اللّه علیه وآلهـ ناسزا
نمیگویم.
حسین: تو به هیچیك از صحابه، ناسزا نگو، ولی وقتی كه به عظمت مقام اهلبیت پیامبرـصلّی اللّه علیه وآلهـ در
نزد خدا و رسولش معتقد شدی، آنگاه در مورد دشمنان آنها چه خواهی گفت؟
برچسب:
نویسنده: vaez